Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Μαθρακι S.O.S @ Καλλικρατης. gr


Άρθρο του Αντιδημάρχου Μαθρακίου Σπύρου Ε. Αργυρού

Το Μαθράκι, με το ερχομό της νέας αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ι» το 1998 παρέμεινε ανεξάρτητη κοινότητα, όπως και τα άλλα δύο νησιά των Διαποντίων. Θα μου πείτε «καλά;» Αρκετά καλά και με μια καλύτερη διοίκηση θα ήταν ακόμα καλύτερα.

Όμως με τον ερχομό του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», μολονότι ερχόταν με το σύνθημα «κάθε νησί και Δήμος», με την εφαρμογή του αυτό
 έγινε...
μόνο στο Αιγαίο και όχι στο Ιόνιο. Στο Ιόνιο Πέλαγος βρίσκονται πέντε (5) νησιά κάτω από χίλιους (1,000) κατοίκους, Οθωνοί, Ερείκουσα, Μαθράκι, Καστός και Κάλαμος, κανένα από αυτά δεν έγινε Δήμος, αλλά αντιθέτως συγχωνεύτηκαν με τους μεγάλους Δήμους της Κέρκυρας και της Λευκάδας, ενώ στο Αιγαίο νησιά με αντίστοιχα χαρακτηριστικά έγιναν Δήμοι. Το Κράτος αντί να μετατρέψει τα μικρά νησιά σε «κάθε νησί και κυβερνείο» πράττει για μια άλλη φορά το ακριβώς αντίθετο: «κάθε νησί και νεκροταφείο». Εάν θέλει λοιπόν η κεντρική εξουσία τα μικρά νησιά να μείνουν ζωντανά και κοιτίδες ανάπτυξης θα πρέπει να «σκύψει» επάνω σε αυτά με περισσότερη γνώση και τόλμη.
Στα νησιά και ειδικά στα μικρά νησιά τα προβλήματα είναι πολλά και ιδιαίτερα. Την ιδιαιτερότητα αυτή των μικρών νησιών την αναγνωρίζει και το Ελληνικό Σύνταγμα όπως και το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Μπορεί τα προβλήματα στα νησιά να είναι παρόμοια, όμως έχουν διαφορετική προτεραιότητα. Η μέχρι τώρα ανάπτυξη στα Διαπόντια Νησιά, μεταξύ των, είναι άνιση και όπως γνωρίζεται τα παραπλήσια έργα μεταξύ νησιών δεν υπάρχει όφελος στο πλησιέστερο νησί. Τα μικρά νησιά πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ευελιξία και μεγαλύτερη δυνατότητα στις αποφάσεις που αφορούν την τοπική κοινωνία. Πολλοί θεωρούν ότι η νησιωτικότητα είναι μειονέκτημα, εμείς όμως πρέπει να το κάνουμε πλεονέκτημα και είναι πλεονέκτημα αν το αξιοποιήσουμε σωστά. Σ’ ένα μικρό νησί αυτοδιοικητικό επιτυγχάνεται ένα διαφορετικό πρότυπο ανάπτυξης, αφού το αποτέλεσμα διαχέεται εξ ολοκλήρου στα όρια του νησιού.
Εγώ και οι ακρίτες που κατοικούν στο Μαθράκι και «κρατούν Θερμοπύλες», όπως κάποιοι λένε, ζητάμε ισονομία και ισοπολιτεία. Η δικαιοσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό της Δημοκρατίας. Οι αδικίες πάντα υπάρχουν και θα υπάρχουν, όμως αφού εντοπιστούν είναι χρέος της πολιτεία να διορθώνονται.
Είναι ντροπή κυρίες και κύριοι να έχουμε φθάσει στο σημείο να ικετεύουμαι ένα Κράτος Δικαίου για το αυτονόητο, το νησί μου να γίνει το ίδιο με άλλα ελληνικά νησιά και όχι να επιδιώκω να γίνει σαν τα ευρωπαϊκά νησιά με τα ειδικά καθεστώτα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως Νήσος Ελιγολάνδη (Γερμανία),το νησί Sark (Γαλλία), Κανάριοι Νήσοι (Ισπανία), κ.τ.λ.
Τα νησιά αυτά πρέπει να αποκτήσουν την θέση που τους αξίζει μέσα στην Ελλάδα,αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κομβική τους θέση στο τρίστρατο Ελλάδος, Ιταλίας και Αλβανίας,όπως και στο δρόμο δια θαλάσσης προς Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο και Σλοβενία, τα καθιστά εξαιρετικά ευνοούμενα ώστε να δημιουργηθεί ειδικό καθεστώς αυτοδιοίκησης όπως και ειδικό καθεστώς φορολόγησης σύμφωνα φυσικά με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ας αξιοποιήσουμε τελικά τα άρθρα (107.3c) και (174) της Συνθήκης της Λισαβόνας ώστε να επιτύχουμε οικονομικές επιδοτήσεις λόγω των μόνιμων γεωγραφικών μειονεκτημάτων των Διαποντίων Νήσων.
Μια διευκρίνιση, όταν λέμε «Διαπόντια Νησιά», δεν εννοούμε μια Δημοτική ενότητα, αλλά το Σύμπλεγμα των νησιών στα Βόρεια της Κέρκυρας, τα οποία αποτελούν τρεις (3) Δημοτικές Ενότητες. Π.Χ. η Δημοτική Ενότητα Μαθρακίου αποτελείται από πέντε (5) νησιά και τρεις (3) βραχονησίδες εκ των οποίων το ένα είναι κατοικήσιμο. Τα Διαπόντια Νησιά λοιπόν δεν είναι τρία (3), όπως όλοι νομίζουν, τρία νησιά είναι τα κατοικημένα.
Χρειαζόμαστε λοιπόν αυτοδιοίκητα Διαπόντια Νησιά και ένα στρατηγικό σχέδιο, προκειμένου να υπερπηδηθούν τα διαρθρωτικά μειονεκτήματα των Νησιών και να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη και πραγματική κοινωνική και εδαφική συνοχή.
Τα Διαπόντια Νησιά δεν θα πτωχεύσουν την Ελλάδα, μάλλον μπορεί να την σώσουν με την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ που ορίζουν. Ας δούμε λοιπόν τα Διαπόντια Νησιά με Εθνική συνείδηση, ψυχραιμία και Δικαιοσύνη. Προσωπικές φιλοδοξίες δεν έχουν θέση στη δυστυχία των κατοίκων των Νησιών μας. ΟΛΟΙ ΜΑΖΊ λοιπόν Βουλευτές, Αυτοδιοικητικοί και απλοί πολίτες ας συμβάλλουμε στην προώθηση του αιτήματός μας, για το αυτοδιοίκητο των Νησιών μας και να απαλλαγούμε από το πέπλο του Δήμου Κέρκυρας ώστε να ανακτήσουμε ξανά τον χαρακτηρισμό σαν Μικρά Ακριτικά και Παραμεθόρια Νησιά με ότι αυτό συνεπάγεται.
Ενδεικτικά σας παραθέτω τα στοιχεία των προϋπολογισμών του έτους 2012 για τις Δημοτικές Ενότητες Διαποντίων και για τα αντίστοιχα νησιά του Αιγαίου καθώς και τις θέσεις εργασίας:
Δημοτικές Ενότητες Μαθρακίου, Οθωνών, Ερείκουσας
Προϋπολογισμός 2012 165.200,00 €
Προϋπολογισμός 2012 (συνεχ. 2011) 81.800,00 €
Υπό ένταξη (αποκατάσταση των ΧΑΔΑ & Προμήθεια κοντεϊνερ) 1.065.000,00 €
Σύνολο (για τις τρεις Δημ. Ενότ.) 1.312.000,00 €
Α) Δήμος Γαύδου
Πληθυσμός (2001): 98 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 1.273.424,33
Τεχνικό Πρόγραμμα 2012 (συγκεντρωτικά):
Οδοποιϊα 236.241,00 €
Ύδρευση: 283.280,00 €
Κτηριακά: 202.500,00 €
Γενικά: 3.000,00 €
Β) Δήμος Αγαθονησίου
Πληθυσμός (2001): 150 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 3.399.815,00 €
Γ) Δήμος Σίκινου
Πληθυσμός (2001): 238 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 767.230,81 €
Δ) Δήμος Χάλκης
Πληθυσμός (2001): 313 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 1.890.397,20 €
Ε) Δήμος Αγίου Ευστρατίου
Πληθυσμός (2001): 371 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 1.171.300,00 €
ΣΤ) Δήμος Κιμώλου
Πληθυσμός (2001): 600 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 1.800.000,00 €
Ζ) Δήμος Λειψών
Πληθυσμός (2001): 698 κάτοικοι
Προϋπολογισμός 2012: 4.316.126,70 €
2. Για τις θέσεις εργασίας.
Αξιοποίηση προγραμμάτων απασχόλησης προσωπικού (ενδεικτικά αναφέρουμε):
Θέσεις Απασχόλησης Κοινωφελούς Χαρακτήρα
Μαθράκι: 1 άτομο
Οθωνοί: 1 άτομο
Ερείκουσα: 1 άτομο
Δήμος Αγαθονησίου: 5 άτομα
Δήμος Λειψών: 15 άτομα
Δήμος Μεγίστης (Καστελόριζο): 15 άτομα Δήμος Χάλκης:5 άτομα
 Ιστορικά θα ήθελα να αναφέρω ότι στις 18 Φεβρουαρίου 1850 με την έκδοση της (ΟΖ’) κοινοβουλευτικής πράξης που αφορούσε την αυτοδιοίκηση, συστάθηκαν τα Περιοχικά Επιχώρια Συμβούλια (Δήμοι). Τότε λοιπόν τα Διαπόντια νησιά (Μαθράκι, Οθωνοί, Ερείκουσα) περιελήφθησαν στο Περιοχικό Επιχώριο Συμβούλιο (Δήμο) του Όρους.
Τρεις μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 4 Ιουνίου 1850 με ξεχωριστή πράξη της Γερουσίας, τα τρία νησιά (Διαπόντια) αποσπάστηκαν από την περιοχή του Όρους και αποτέλεσαν ιδιαίτερο Περιοχικό Επιχώριο Συμβούλιο (Δήμο) έως το 1865 οπότε με Βασιλικό Διάταγμα της 5ης Μαρτίου 1865 η Κέρκυρα διαιρέθηκε σε τρεις Επαρχίες, της Κέρκυρας, της Μέσης με πρωτεύουσα το Γαστούρι και του Όρους με πρωτεύουσα το Σκριπερό. Η Επαρχία Κέρκυρας περιελάμβανε τα προάστια και τα παρακείμενα νησιά (Οθωνοί, Ερείκουσα, Μαθράκι).
Μετά από ένα χρόνο περίπου και συγκεκριμένα με το διάταγμα της 29ης Ιανουαρίου 1866, δημιουργήθηκε ξανά ο Δήμος Διαποντίων Νήσων και ο οποίος παρέμεινε μέχρι την εφαρμογή του Νόμου ΔΝΖ’ του 1912.
Με τη νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση του 1939 επιδιώχθηκε η δημιουργία ομοσπονδιακού οργανισμού κοινοτήτων (Σύνδεσμος) με κοινά συμφέροντα. Έτσι τα νησιά Οθωνοί, Ερείκουσα και Μαθράκι αποτέλεσαν το Σύνδεσμο Κοινοτήτων των Διαποντίων Νήσων.
Στις 22 Ιουνίου 1942 ο τότε διοικητής του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων Ιονίων Νήσων Piero Parini, Ιταλός διορισμένος από το Μουσολίνι, έκανε νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση και έτσι τα τρία νησιά ξαναέγιναν Δήμος Διαποντίων Νήσων, έως τις 28/09/1943, όπου έγινε πάλι επανασύσταση των Κοινοτήτων.


Σπυρίδων Ε. Αργυρός
e-mail: klitis56@gmail.com

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...